～＊～パンダです～＊～

ฮัลโหลลลล มีเนทใช้แล้วจ้า ดีใจๆๆ แบบว่าจริงๆ ต้องได้เมื่อวาน แต่มันไม่ได้เราก็เลยโทรไปวีนเค้า ศูนย์บริการก็ค่อยๆนั่งถาม เช็คนู่นนี่ เป็นสถิติการโทรศัพท์ที่นานมากๆของเราเลย เกือบชั่วโมงนึง ไม่เคยคุยญี่ปุ่นต่อกันนานงี้มาก่อน แถมเค้าเซตค่าวินโดวส์ญี่ปุ่น เวลาเค้าถามไรมา ก็ต้องค้นเครื่องเราซึ่งเป็นอังกฤษ มึนมากๆ โทรไปโทรมาหลายรอบมาก เซ็งภาษาสุภาพไปเลย ฟังแล้วต้องแปลญี่ปุ่นเป็นญี่ปุ่น แถมศัพท์คอมๆ วิทยาการสมัยใหม่นี่ก็โง่อีก และแล้ววันนี้เค้าก็มาซ่อมให้ รวดเร็วดีถ้าเป็นที่ไทยคงสักอาทิตย์กว่าจะเรียบร้อย ตอนนี้เลยกลับมาเนทเทวะเหมือนเดิมแล้ว

วันจันทร์ที่ผ่านมานัดแนนกับมุกไปชมซากุระกันที่เกียวโต เฮอันจินงู (平安神宮)ซึ่งยังไม่ร่วงปีนี้ซากุระร่วงเร็วมากๆเลย บานปุ๊ปพายุเข้าปั๊ป หลายๆที่เลยแทบไม่เหลือแล้ว

ยังบานเต็มอยู่

ทางเข้าเฮอันจินงูจ้า สงสัยทาสีใหม่ ส้มสะใจเลย

นางแบบรับเชิญ นางสาว น.(นามสมมุติ)

มุมใกล้ๆกัน ในสวนซากุระ ที่เฮอันจินงูมีชื่อเรื่องต้นซากุระแบบย้อยๆ ไม่รู้เค้าเรียกพันธุ์อะไรอ่ะ

มุกถ่ายให้ กล้องเราไม่ค่อยมีมุกเลยอะ

สแนปช็อต แต่เต๊ะท่าทัน

น้ำนิ่งมากเห็นเงาสะท้อนเลย วันก่อนไปคินคาคุจิ แค้นมากฝนตก ถ่ายภาพมาไม่ค่อยสวยเลย

ถ่ายจากล่างขึ้นบน

รูปบรรยากาศภายในสวนของเฮอันจินงู

ของแถมจากที่นี่ ：นับดูสิว่ามี error กี่ที่

ตอนบ่ายๆ เรากะแนนก็แวะไปร้านชาเขียวดังสุดของเกียวโต ถ้าจำยามิโนะมัตสึเอได้ ซึซึกิกรี๊ดขนมชาเขียวร้านนี้แหละ

คิวหน้าร้าน ยาวมากกกกกกกกกกกกกกก กว่าจะได้กินเป็นชั่วโมงเลยอะ

ของเราพาร์เฟต์ที่เป็นชื่อร้าน ของแนนเป็นคัสเทร่าชาเขียว

.........อืม....ถามว่าอร่อยไหม อร่อย แต่ไม่คุ้มค่าเวลา และราคาแฮะ ความรู้สึกเราคือชาเขียวรสเหมือนฮาเก้นดาส ส่วนที่เป็นมูสก็หอม เข้มข้นดี แต่ทำไมต้องใส่วานิลลานี่หวานสะบัดมาด้วย แสบคอมากๆ หรือลิ้นเราไม่ไฮโซพอไม่รู้ส่วนพุดดิ้งมุกบอกอร่อยดี เธอนั่งละเลียดทีละน้อย ถ้วยกระตึ๋ง กินครึ่งชั่วโมง